Wiele dzieci w wieku przedszkolnym mówi chwilami niepłynnie i nie zawsze oznacza to jąkanie. Podpowiadam, jak odróżnić naturalny etap rozwoju od objawów wymagających terapii.
Spis treści
Czym jest niepłynność rozwojowa?
Między 2. a 5. rokiem życia myślenie dziecka rozwija się szybciej niż jego aparat mowy. Dziecko wie, co chce powiedzieć, ale nie nadąża z realizacją. Pojawiają się wtedy powtórzenia całych wyrazów lub sylab, wahania i pauzy. To niepłynność rozwojowa, która u wielu dzieci mija samoistnie i nie wiąże się z napięciem.
Sygnały, które odróżniają jąkanie
O jąkaniu (a nie tylko niepłynności rozwojowej) mogą świadczyć:
- powtórzenia pojedynczych głosek, a nie całych wyrazów (k-k-kot),
- przeciąganie dźwięków i bloki (moment zaciśnięcia, gdy słowo nie chce wyjść),
- napięcie mięśni twarzy i szyi, współruchy,
- reakcje emocjonalne: unikanie mówienia, frustracja, świadomość trudności,
- nasilanie się objawów w czasie.
Co robić przy niepłynności?
Niezależnie od typu niepłynności, warto zwolnić własne tempo mowy, dać dziecku czas na dokończenie wypowiedzi, nie kończyć za nie zdań i nie zwracać uwagi na sposób mówienia. Jeśli objawy się utrzymują lub pojawia się napięcie, skonsultuj się z logopedą.
Więcej praktycznych wskazówek znajdziesz w artykule o tym, jak rozmawiać z jąkającym się dzieckiem.
Najczęściej zadawane pytania
Jak długo może trwać niepłynność rozwojowa?
Po czym poznać, że to już jąkanie?
Czy stres nasila niepłynność?
